บทนำ
หลังจากตื่นมา ไม่มีสาวใช้ ไม่มีอาหาร มีเพียงหนุ่มหล่อขาพิการที่มองเธออย่างอาฆาตแค้น
"ข้าจะไม่เขียนจดหมายหย่า หากเจ้าอยากตายเมื่อใดก็ตายได้ทุกเมื่อที่ตามที่เจ้าต้องการ ตอนเป็นคือคนสกุลเว่ย ตายไปย่อมเป็นผีของสกุลเว่ย!”
ซือลั่วมองดูบ้านยากจนที่เหลือเพียงหนูตัวใหญ่ เพื่อให้มีอาหารและเสื้อผ้าเพียงพอสำหรับประทังชีวิต เธอทำได้เพียงหาวิธีหาเงินมาจุนเจือครอบครัว สามี และลูก...
ท่านอ๋องเว่ยน้อยเป็นคนขี้ระแวง อ่อนไหว ใครจะรู้ว่าเมื่อเขามีเอากลับทุกอย่างแล้วจะพาคนมาขวางประตู“ข้าได้ยินว่าเจ้าบอกคนอื่นว่าสามีของเจ้าตายแล้ว?”
บท 1
เมื่อซือลั่วลืมตาขึ้น เธอก็มองเห็นหลังคาอันทรุดโทรมกับมุ้งของเตียงที่ทำจากผ้าม่าน
ที่นี่คือที่ไหนกัน
“คราวหน้าถ้าอยากตายอีกก็ไม่มีใครช่วยเจ้าแล้ว!”
น้ำเสียงติดจะเย็นชาดังขึ้นมา เมื่อมองไปทางต้นเสียงก็พบบุรุษรูปงามผู้หนึ่ง เขามีคิ้วเรียวยาวราวกับดาบ ดวงตามีประกายเหมือนดวงดาว จมูกสูงโด่ง ริมฝีปากบางเฉียบเม้มแน่น กำลังมองเธอด้วยสายตาที่เย็นเยียบ
ซือลั่วลุกขึ้นนั่งทันใด มองปราดเดียวไปรอบทิศ
บ้านโบราณกับผู้ชายที่ใส่ชุดโบราณ
ซือลั่วหยิกต้นขาตนเองอย่างแรงทีหนึ่ง เจ็บจนจะตายแล้ว นี่ไม่ใช่ความฝัน ถ้างั้นก็มีปัญหาแล้วสิ
“ฉันเป็นใคร แล้วฉันอยู่ที่ไหน”
ซือลั่วจำได้ว่าเธอไปตรวจสอบฐานการเพาะปลูก ระหว่างเดินทางกลับก็พบกับวัดเก่าแปลกๆ แห่งหนึ่งจึงอยากไปดูสักหน่อย ทว่ารถกลับมีปัญหา เบรกไม่อยู่จนหัวทิ่มตกหน้าผา
หัวใจของซือลั่วจมดิ่งลง แทบไม่อยากจะเชื่อกับเรื่องราวที่เกิดขึ้น
เธอผลุดลุกลงจากเตียง วิ่งมาอยู่หน้าโต๊ะไม้แล้วคว้ากระจกบนโต๊ะขึ้นมาส่องดูก็มองเห็นใบหน้าที่ไม่คุ้นเคยโดยสิ้นเชิง
แม่นางน้อยผู้นี้อายุราวสิบกว่าขวบ ผิวพรรณค่อนข้างขาว มีเครื่องหน้างดงามและผมยาวสยายซึ่งแตกต่างจากตัวตนเดิมของเธอโดยสิ้นเชิง
ซือลั่วตกตะลึงอยู่พักหนึ่ง ก่อนที่จะต้องยอมรับกับความจริงนี้ว่าเธอได้เกิดใหม่ในร่างของผู้อื่นแล้ว
“เหอะ!”
มีคนเค้นเสียงทีหนึ่ง
ซือลั่วเงยหน้าขึ้นมองชายรูปงามตรงหน้าและกำลังจะพูด ทันใดนั้นภาพบางอย่างก็ปรากฎเข้ามาในหัวของเธอ ชั่วขณะนั้นเธอก็เรียกชื่อของเขาออกมา
“เว่ยฉงซี!”
สิ่งที่ตามมาคือเศษเสี้ยวของความทรงจำที่ขาดๆ หายๆ
ในตอนนี้นางอาศัยอยู่ในราชวงศ์ที่ชื่อว่าต้าโจว เจ้าของร่างเดิมมีชื่อว่าซือลั่วเช่นเดียวกันกับนาง มีบิดาเป็นอัครเสนาบดีของราชวงศ์นามว่าซือเทียนอี้ แต่สิ่งที่น่าเสียดายคือซือลั่วเป็นเพียงแค่บุตรอนุเท่านั้น
ผู้ชายรูปหล่อเย็นชาตรงหน้านางที่แท้ก็คือเว่ยฉงซี สามีของนาง
เว่ยเซียวบิดาของเว่ยฉงซีเป็นขุนนางผู้ร่วมก่อตั้งราชวงศ์ต้าโจวจึงได้รับการแต่งตั้งเป็นซีเป่ยอ๋องโดยอดีตจักรพรรดิ เว่ยฉงซีเคยเป็นท่านอ๋องน้อยเว่ยที่มีชื่อเสียงในซีเป่ยและเป็นที่รู้จักดีในเมืองหลวง
ต่อมา ว่ากันว่าซีเป่ยอ๋องสมรู้ร่วมคิดก่อกบฏจึงถูกจักรพรรดิปราบในคราวเดียว เว่ยเซียวถูกประหารชีวิตทั้งตระกูล ขณะนั้นเว่ยฉงซีกำลังสู้รบอยู่ที่ซีเป่ย เนื่องจากมีความดีความชอบและขาหัก เขาจึงรอดชีวิตจากโทษตาย อย่างไรก็ตาม อดีตจักรพรรดิต้องการทำให้เขาอับอายขายหน้า จึงมีบัญชาให้ปลดเขาเป็นสามัญชน และยังให้ซือลั่วคุณหนูลำดับสามของสกุลซือที่มีชื่อเสียงอื้อฉาวในเมืองหลวงหมั้นหมายกับเว่ยฉงซี
ซือลั่วเป็นคนไม่มีสมองและเป็นตัวตลกในสายตาของทุกคนในเมืองหลวง แม้ว่านางจะเป็นบุตรอนุ แต่นางก็เป็นลูกคุณหนูเช่นเดียวกัน
หลังจากหมั้นหมายกับเว่ยฉงซี นางทนไม่ได้ที่เว่ยฉงซีเป็นคนพิการและไม่สามารถทนใช้ชีวิตอย่างยากลำบากได้ นางทะเลาะกับเว่บฉงซีเกือบทุกวัน และทุกครั้งที่นางเปิดปากก็จะเรียกเว่ยฉงซีว่าไอ้คนขาพิการ
หนึ่งเดือนก่อน เจ้าของร่างเดิมตกหลุมรักบัญฑิตซิ่วไฉ*ผู้หนึ่งในเมือง (คำอธิบาย ตำแหน่งบัญฑิตของผู้ที่สอบเข้ารับราชการในระบบเคอจวี่ หากสอบผ่านในระดับอำเภอจะได้เป็นซิ่วไฉ) เพื่อที่จะได้ครองรักกับซิ่วไฉผู้นี้ นางจึงคิดจะให้เว่ยฉงซีหย่ากับนาง แต่เว่ยฉงซีปฏิเสธ เจ้าของร่างเดิมจึงกระโดดน้ำและไม่ได้รับการช่วยเหลือจนตาย
ตอนนี้ซือลั่วกลายเป็นว่าจิตตก*มากจริงๆ แล้ว (คำอธิบาย เป็นการเล่นคำพ้องเสียง เนื่องจากชื่อของนางเอกอ่านออกเสียงว่าซือลั่ว 施落 ออกเสียงเหมือนกับคำว่า失落 ที่แปลว่า จิตตก หดหู่) อดไม่ได้ที่จะเงยหน้าขึ้นมองครั้งหนึ่ง เพียงเพื่อที่จะเห็นเว่ยฉงซีนั่งอยู่บนรถเข็นและมองนางมาอย่างเย็นชา บนใบหน้าไม่ปิดบังความรู้สึกขยะแขยงและความโกรธเลยแม้แต่น้อย
ซือลั่วหัวเราะแห้งๆ ไม่รู้ว่าจะอธิบายความรู้สึกของนางในตอนนี้อย่างไร แต่ทว่านางเป็นคนมองโลกในแง่ดี ในเมื่อมาเกิดใหม่แล้วก็จงสงบใจอยู่ที่นี่ให้เป็นสุขเถิด ในเมื่อพระเจ้าให้โอกาสนางในการเริ่มต้นชีวิตใหม่ นางก็ควรรู้สึกยินดีในความโชคดีนี้
ยิ่งไปกว่านั้น เว่ยฉงซีหล่อจริงนะเนี่ย นางก็ไม่นับว่าเสียเปรียบอะไร
ซือลั่วรีบสงบสติอารมณ์ จากนั้นลุกขึ้นยืน ลูบผมแล้วลูบผมอีก นางรวบเก็บผมที่ยาวขนาดนี้ไม่เป็น พอมองไปรอบๆ ที่แท้ก็มีปิ่นปักผมสีทองอันหนึ่งอยู่บนเตียง นางวิ่งไปอย่างมีความสุข ดวงตาทั้งสองเป็นประกาย จากนั้นนางก็เอาปิ่นปักผมซ่อนไว้ในแขนอย่างระมัดระวัง ถึงอย่างไรนางก็ไม่รู้วิธีใช้มันอยู่ดีถ้าเก็บไว้ก็ยังขายเอาเงินได้
เมื่อเก็บปิ่นปักผมเรียบร้อย ซือลั่วคุ้นกล่องไปมาสารพัดจนในที่สุดก็พบที่คาดผมเก่าๆ อันหนึ่ง เมื่อคาดผมเสร็จแล้วหันกลับมานางก็พบว่าเว่ยฉงซียังคงมองนางด้วยสายตาเย็นชาจนหนาวเหน็บอยู่
นางลอบถอนหายใจ ทันใดนั้นก็รู้สึกว่าเว่ยฉงซีที่อยู่บนรถเข็นค่อนข้างน่าสงสาร คนในตระกูลตายอย่างอนาจแถมท่านอ๋องน้อยผู้สูงส่งก็ถูกผู้คนเหยียบย้ำลงไปในโคลนในชั่วข้ามคืน แล้วยังมาเจอตัวปัญหาอันดับหนึ่งอย่างเจ้าของร่างเดิมอีก...
บทล่าสุด
#1302 บทที่ 1302
อัปเดตล่าสุด: 9/20/2026#1301 บทที่ 1301
อัปเดตล่าสุด: 9/19/2026#1300 บทที่ 1300
อัปเดตล่าสุด: 9/18/2026#1299 บทที่ 1299
อัปเดตล่าสุด: 9/17/2026#1298 บทที่ 1298
อัปเดตล่าสุด: 9/16/2026#1297 บทที่ 1297
อัปเดตล่าสุด: 9/15/2026#1296 บทที่ 1296
อัปเดตล่าสุด: 9/14/2026#1295 บทที่ 1295
อัปเดตล่าสุด: 9/13/2026#1294 บทที่ 1294
อัปเดตล่าสุด: 9/12/2026#1293 บทที่ 1293
อัปเดตล่าสุด: 9/11/2026
คุณอาจชอบ 😍
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
คืนซ่านเมื่อสบตากับคุณหมอ
คืนนั้นเขาจัดหนักจัดเต็มจนเธอระบมไปทั้งตัว... รุนแรงจนต้องหอบสังขารไปโรงพยาบาลในวันรุ่งขึ้น
แต่โลกมันจะกลมเกินไปไหม หมอที่เดินเข้ามาตรวจภายในให้เธอดันเป็น 'หมอปูลวัชร' ผู้ชายที่เธอเพิ่งทิ้งเงินค่าตัวไว้ให้บนหัวเตียงเมื่อคืน
เธอกลั้นใจทำเป็นจำไม่ได้ แต่หมอเจ้าของสถิติ 'ของใหญ่' กลับจัดยาชุดใหญ่พร้อมยาคุมฉุกเฉินให้ด้วยสายตาเจ้าเล่ห์
ซ้ำร้ายไปกว่านั้น... เปิดเรียนวันแรก เขาดันโผล่มาในฐานะ 'อาจารย์ที่ปรึกษา' และเจ้าของคลินิกที่เธอต้องไปฝึกงาน
"ถ้าไม่อยากให้เรื่องคืนนั้นหลุดไปถึงหูพ่อแม่เธอ... คืนนี้มาติวหนังสือที่ห้องหมอนะครับ... นักศึกษา"
งานนี้ไม่ได้เรียนฟรี แต่ต้องจ่ายค่าหน่วยกิตเป็น 'ร่างกาย' ยายลีวายจะรอดจากหมอหิวโซคนนี้ได้ยังไงก่อน!
รักระรินใจ
เจ้าตัวโง่งมน้อยของท่านอ๋องจอมโหด
เหลียนหงอี้ปีนี้อายุ27ปีเป็นอนุชาของฮ่องเต้องค์ก่อนดำรงตำแหน่งราชครู อบรมสั่งสอนเหลียนเจียอวิ๋น รัชทายาทจนได้ครองบัลลังก์ ทว่าเหลียนเจียอวิ๋นขึ้นครองราชย์เพียงอายุ10 ขวบ เหลียนหงอี้จึงจำเป็นต้องเป็นผู้สำเร็จราชการ
เจียอวิ๋นเรียก “เสด็จอา” ทำให้รั่วหลันเรียก “เสด็จอา”ตามไปด้วย
มู่หรงเจวี๋ย หรือ อ๋องเจวี๋ย ได้รับ“พิษลึกลับ” ขณะทำศึกสงครามแม้ชนะศึกแต่ร่างกายถูกพิษที่หาทางรักษาไม่ได้ ด้วยความสั่งของเหลียนหงอี้ ทำให้เสิ่นรั่วหลันมาถอนพิษให้แม่ทัพที่ใครๆเรียกขานว่าเป็นแม่ทัพจอมโหด
นางมีนิสัยเหมือนเด็กสิบขวบ แต่รั่วหลันคือโฉมสะคราญงามล่มเมือง มาบัดนี้นางคือคนที่ทำให้เขาหวั่นไหว แม้รู้ดีว่าในความไร้เดียงสาของนางนั้น หัวใจของหญิงสาวมีเพียง ‘เสด็จอา’
หึ! ในเมื่อใครต่อใครเรียกเขาว่าอ๋องจอมโหด เช่นนั้นเขาจะแย่งสตรีผู้นี้มาเป็นภรรยาของตนเอง!
พี่สาวครับรับรักผมด้วย
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
ทะลุมิติมาเป็นตัวประกอบในนิยายยุค 80 แต่เขากลับปักชื่อฉันในชีวิต
เมื่อเธอลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง สวี่ชิงเหยากลับพบว่าตัวเองอยู่ในเมืองหนานเฉิงยุค 80 พร้อมความทรงจำของเด็กสาวที่ตายอย่างโดดเดี่ยวบนเขาซีหลาน
บ้านดอกเหมยที่ใครต่างพูดถึงว่าเป็นสถานสงเคราะห์สำหรับเด็กกำพร้า แท้จริงกลับซ่อนความลับดำมืดเอาไว้ เด็กหลายคนหายตัว คนตายเมื่อสิบปีก่อนกลับมีชื่ออยู่ในสมุดบัญชีและชายหนุ่มผู้เย็นชาที่ทุกคนลือว่าโหดเหี้ยมอย่าง “เฉินเย่สิง” กลับเป็นคนเดียวที่ยื่นมือเข้ามาช่วยเธอ ทั้งที่ตัวเขาเองก็ถูกเขียนให้มีจุดจบอันโหดร้ายมาตั้งแต่ต้น
ยิ่งสืบหาความจริง สวี่ชิงเหยาก็ยิ่งพบว่า เมืองทั้งเมืองเหมือนถูกใครบางคนควบคุมอยู่เบื้องหลัง
มีคนพยายามกำหนดว่าใครควรมีชีวิต ใครควรตาย
และใครไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะเลือกชะตาของตัวเอง
ท่ามกลางเงามืดของคดีลักพาตัวเด็ก ความลับของโรงพิมพ์เก่า และวงจรประหลาดที่พาความตายย้อนกลับมาซ้ำแล้วซ้ำเล่า หัวใจของเธอกลับค่อย ๆ ผูกพันกับผู้ชายปากร้ายพูดเก่งคนนั้นทีละน้อย
แค้นรักเมียเก่า
เธอหนีฉันไปโดยไม่มีคำลาสักคำ ทิ้งให้ฉันจมอยู่กับความเจ็บปวดอย่างแสนสาหัส ยังจะมาร้องขอความเห็นใจและการให้อภัยจากฉันอีกหรอ..ไม่มีทาง
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!
พันธะร้ายท่านประธานปล้นรัก
เขาคือผู้ชายที่เธอเคยรักสุดหัวใจ และเป็นผู้ชายคนเดียวกันที่เธอเชื่อว่า…เคยเหยียบย่ำหัวใจเธอจนไม่เหลือชิ้นดี
แปดปีก่อน อธิชาเดินออกจากชีวิตชยุตม์ด้วยน้ำตา ทิ้งไว้เพียงคำพูดที่ว่า “เราไม่เหมาะกัน”
โดยไม่รู้เลยว่า ผู้ชายที่เธอคิดว่าไร้หัวใจ ไม่เคยหยุดตามหาเธอแม้แต่วันเดียว
แปดปีต่อมา เธอกลับมาเจอเขาอีกครั้ง
ไม่ใช่ในฐานะคนรัก แต่ในฐานะ “ลูกหนี้”และเขา…คือเจ้าหนี้คนเดียวที่มีสิทธิ์กำหนดชีวิตเธอ
“แต่งงานกับฉันสามปี แล้วหนี้ทั้งหมดของครอบครัวเธอจะจบลง”
ข้อเสนอของชยุตม์เย็นชา ร้ายกาจ และไร้ทางถอย อธิชาจึงต้องยอมสวมแหวนของผู้ชายที่เธอเกลียด ยอมเป็นภรรยาตามสัญญาของท่านประธานผู้ขึ้นชื่อว่าเพลย์บอยที่สุดในวงการธุรกิจ
เขามีข่าวกับผู้หญิงไม่ซ้ำหน้า ยิ้มเก่ง หว่านเสน่ห์เก่ง ปากร้าย และทำให้เธอเจ็บได้ทุกครั้งที่เข้าใกล้ แต่ในคืนที่เธอกลัว เขากลับนั่งเฝ้าอยู่หน้าประตูทั้งคืนในวันที่ครอบครัวเธอล้ม เขากลับเป็นคนยื่นมือมาช่วยโดยไม่เคยเอ่ยความดีและในวันที่เธอพยายามเกลียด เขากลับทำให้หัวใจเธอทรยศตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า
(เซ็ท Three Flags) อาณัติร้ายนายวิศวะ
เมื่อค่ำคืนที่แสนธรรมดา กลับกลายเป็นตราบาปที่ไม่อาจลบเลือน
'น้ำพิง' หญิงสาวสู้ชีวิตที่ดิ้นรนหาเช้ากินค่ำ ตื่นขึ้นมาในสภาพเปลือยเปล่าบนเตียงเดียวกับ 'เรด' ทายาทเจ้าพ่อคาสิโนผู้ทรงอิทธิพล โดยที่ทั้งคู่ต่างถูกวางยา!
แต่โชคชะตากลับต้อนเธอให้จนมุม เมื่อรูปถ่ายหลุดว่อน และเรดปักใจเชื่อว่าเธอคือผู้หญิงหิวเงินที่จัดฉากเพื่อจับเขาหวังรวยทางลัด
เพื่อปกปิดข่าวฉาว ผู้ใหญ่จึงยื่นคำขาดให้ทั้งคู่ต้องรับบทแฟนกำมะลอ
สำหรับน้ำพิง... มันคือทางออกเพื่อเอาชีวิตรอด
แต่สำหรับเรด... มันคือจุดเริ่มต้นของการจองจำและเอาคืน
ทะลุมิติมาเป็นคุณแม่สายสตรองพร้อมมิติห้างลับยุค80
ยากจน? อดอยาก? ญาติพี่น้องจอมปลิงรังแก?
หึ! ฝันไปเถอะ! เพราะเธอไม่ได้มาตัวเปล่า แต่พกมิติห้างสรรพสินค้าขนาดมหึมาข้ามเวลามาด้วย
ในเมื่อยุคนี้ข้าวยากหมากแพง เธอก็จะใช้ของวิเศษเปิดร้านอาหารที่อร่อยที่สุดโกยเงินเข้ากระเป๋า
ใครกล้ามารังแกครอบครัวเธอ แม่จะฟาดกลับให้ร้องขอชีวิตไม่ทัน
ส่วนสามีที่ใครๆ ก็หาว่าเป็นคนพิการไร้ค่า... ไหงตอนนี้ขากลับมาหายดี แถมยังกลายเป็นพ่อหมาป่าจอมคลั่งรัก ที่พร้อมจะคุกเข่าให้เธอทุกวันได้ล่ะเนี่ย?!
คำเตือน: นิยายเรื่องนี้พระเอกคลั่งรักเมียมาก และนางเอกฟาดศัตรูไม่เลี้ยง!













